کانونهای ارزیابی سنتی

در کانونهای سنتی ، داوطلبین در حین عملکردشان در کانون بازخورد نمیگیرند. افراد بهطور مثال اول در یک تمرین کارتابل شرکت میکنند، سپس در بحث گروهی و ایفای نقش و در آخر نیز در تمرین تحلیلی شرکت میکنند.
گاهی أوقات در انتهای کانون برای داوطلبین یک جلسه پرسش و پاسخ برگزار میشود. در این جلسه ممکن است علاوه بر سؤالات داوطلبین، درباره این که در طول کانون رفتارهای آنها چطور مشاهده، ثبت، طبقه بندی و ارزیابی شده نیز صحبت شود. طی این جلسه شرکتکنندگان متوجه روند ارزیابی و شده و هنگام دریافت نتایج با آگاهی بیشتری آن را تحلیل می کنند.
داوطلبین چند هفته بعد از کانون ارزیابی درباره عملکرد خود در کانون بازخورد میگیرند . این تأخیر به دلیل زمان بر بودن فرایند یکپارچه کردن دادهها، اجماع روی نمرات در هر سازه مرکزی (شایستگی، بعد یا وظیفه) و مکتوب کردن گزارش بازخورد است. با این اوصاف، گزارش بازخورد برای داوطلب ارزشمند است اما به هر حال بخشی از تأثیر واقعی خود را به علت این فاصله زمانی بین اجرای کانون تا ارائه بازخورد از دست میدهد. کانونهای سنتی هم برای انتخاب و هم برای شناسایی نیازهای توسعهای به کار میروند. همانطور که در توضیح کانون ارزیابی گفتیم، هر کانون شایستگیهای مشخصی را میسنجد و افراد به میزان دارا بودن شایستگیهای یاد شده طبقه بندی میشوند. سازمانها پس از مشاهده نتایج برای جذب افراد تصمیم گیری میکنند و یا اگر هدف آزمون توسعه افراد سازمان باشد، دوره هایمورد نیاز برای توسعه شایستگیهای مشخص در افراد برگزار می شوند.
ما در موسسه رسا به برگزاری کانونهای ارزیابی و تربیت ارزیاب برای برگزاری کانونهای درون سازمانی میپردازیم.
پدید آورنده:
تیم تحقیق و توسعه رسا